Zorro zijn…

Hoe een naam plots een tijdperk oproept…

 

ZORROPAK     Het verlangen naar het Zorropak uit de Nopri
neemt proporties aan. Wat zou hij daarmee? vraagt de moeder.
We zijn toch tegen wapens, blaast de vader. Zo heeft het in een winkel nog niet vaak gemokt. Sandaaltjes worden in de tegelvloer geplant.
Ze weten van geen wijken. Zorro of totale oorlog. Een hand omklemt

het lemmer van de plasticsabel. Het besluit om nooit meer los te laten is genomen.
Alle winkelkarretjes houden plots de adem in. Een maatpak barst van ingehouden woede. Een bloemetjesjurk verwelkt ter plekke. Een korte broek vol stampende beentjes. Dan haalt een hand een overdreven snelheid. Vormt een perfecte paarse afdruk in het vlees. Even lijkt het of ze vacuüm getrokken is. Volgt de ijselijkste kreet. De sabel breekt.
Het masker valt. De mantel zweeft en landt op dozen Dixan. De vlekkenkampioen.

Advertenties

One thought on “Zorro zijn…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s