Dromen van een nieuwe stad

© Jörg Pyl   Dit is een metafoor voor mijn stad zoals hij er nu uitziet. Mogen we dromen van een andere stad?                   Van open riool naar tunnelvisioen…

TUNNELVISIOEN

En plots golft mijn stad op
nieuwe frequenties. Kevers
trillen in lucifersdoosjes.
Het park komt langzaam

op toeren. Schopjes en harkjes
zijn druk in de weer met zeven
en emmertjes. Langs stoepen
wordt kindergeluid geparkeerd.

De tram trapt niet meer
op zijn stem. Avondvullende
merels zingen nu zonder
sourdine hun lichtgevend lied.

Stadsolifanten trompetten
de Provinciestraat onder.
Gehuil uit de Wolvenberg,
bewandelt de oostenwind.

Volkstuintjes tutten zich op.
Groente smaakt ineens weer
naar groente. Nachtregen valt
op je hoofdkussen te horen.

Stappen van haastige mensen
mogen weer sterven in stegen,
katten op tuinmuurtjes horen
we dansen op verende poten.

Zelfs het gebladerte vergaart
al zijn lef. Durft omliggende
tuinen doorruisen. Het bijna
vergeten geritsel van vroeger.

Van zilveren lepels slurpen we
’s nacht van de stilte. Slapen
doen we een gat in de dag,
die niet weet wat hem overkomt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s