Zondagochtend in de ondergesneeuwde Zoo

images-1Nooit gedacht dat ik een gedicht over een amoerluipaard zou schrijven… Zondagochtend. Onwezenlijk stil in Antwerpen. We zijn bijna alleen in de zoo. De meeste dieren slapen nog. Ver van de mensen. Alleen de amoerluipaard, een beest dat thuis is in de Siberische koude, schijnt in zijn nopjes. ‘Hij lijkt zich het landschap te herinneren’, zegt mijn vrouw. Daar komt dan een gedicht van.

AMOERLUIPAARD

Uren loopt hij heen en weer.
Soms staat hij stil en staart hij

over de besneeuwde zoo. Dan lijkt hij
zich het landschap te herinneren.

In zijn genen bruist het nog van eeuwen her.
Vanavond langs het lange water lopen.

Vanavond eet ik vers gevangen antilope.
Achter zijn rug ligt het verkeer volledig

in de knoop. Een reiziger loopt heen
en weer over een zo goed als leeg perron.

Staart naar de sporen, reist in gedachten
naar geliefden die nu onbereikbaar zijn.

Mens en luipaard rug aan rug. Ze rusten
niet voor de bestemming is bereikt.

Advertenties

One thought on “Zondagochtend in de ondergesneeuwde Zoo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s