Over de goddelijke inspiratie

© Norbert Maes
© Norbert Maes
Het wonder van een beginregel

In 2006 vroeg fotograaf Norbert Maes me of ik teksten wou schrijven voor een fotoboek dat hij maakte over een gehandicapteninstelling in de buurt van Brugge. Dat leek me geen sinecure. Ik was bang dat ik als buitenstaander een soort voyeur zou zijn. Dat wou ik niet. Toch wou ik de uitdaging ook niet uit de weg gaan.

Op kamp?
Op een dag trokken Norbert en ik samen naar die instelling. Op de oprijlaan kwam er al meteen een jonge man naar mij toe gelopen. Hij nam mij stevig vast en vroeg ‘Ga je mee? Ga je mee op kamp?’ Ik verstijfde en stond daar met de mond vol tanden. Een begeleider vertelde me dat ik gewoon mee moest gaan in die jongen zijn verhaal. Mijn ogen gingen open. Ik moest niet over de mensen in die instelling schrijven, maar vanuit hen. Het was overigens prachtig om te zien met hoeveel liefde elk van die begeleid(st)ers zijn/haar job deed.

Douche
In de loop van die dag liep ik een paar keer een man in een groen werkpak tegen het lijf. Altijd had hij een groen schopje in zijn handen: in de tuin, in zijn kamer, bij het eten, tijdens zijn middagdutje. Die man fascineerde me. Ik wou over hem schrijven, maar wist niet meteen hoe. Ik dubde erover en vond geen goede ingang. Op een ochtend stond ik in de douche. Toen klaterde er met het douchewater plots een versregel uit de hemel naar beneden: ‘Een groen schopje is mijn hond’. Meteen wist ik: dit is het. Ik kon aan de slag. Goddelijke inspiratie? Ik weet het niet. Maar het is fascinerend om plots en geheel onverwacht over de juiste woorden te beschikken die je poëtische motor aanzwengelen. Daar kwam dus een gedicht van.

GROEN SCHOPJE

Een groen schopje is mijn hond.
Ik houd het stevig in de hand.
Ik stop het zelden in mijn mond.
Een groen schopje is mijn hond.

Als ik slaap, slaapt het naast me.
Het geeft geen kik. Het graaft,
dat verbaast me, dieper dan ik.
Een groen schopje is mijn hond.

Het zwemt als een jachthond,
waakt als een herder. Nooit zet
het zonder mij één stapje verder.
Een groen schopje is mijn hond.

Wil iemand hem pijn doen
dan blaf ik voor hem, want
mijn arme hondje heeft geen stem.
Een groen schopje is mijn hond.

Uit: Bijzonder heden

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s