Eenzaamste uitvaart

IMG_13528 juni.

Zuinig zonnetje.  

Een strooiweide zonder mensen.

Een strakke noordenwind. Asse die afdrijft naar het zuiden.

Hoe maak je een gedicht met niets? 

Google streetview. De melancholie van grijze woonblokken, omringd door zwerfvuil. Overal schotelantennes. Een brandkraan in de struiken: eenzame bewaker van het menselijk tekort.

Een gedicht van niets, voor een man van niemand. Bonjour tristesse. En dan begint het hunkeren.

HUNKEREN

Achter een muur ligt een vergeetput van tien hoog, luisterend
in alle talen. Etages met tekorten volgestouwd verbleken
tegen een buikzieke hemel. Dit huis woonde je uit.

Tussen de struiken staat de brandaansluiting: een dik rood ventje
dat naar niemand zwaait. Vervlogen duiven maken nesten
van verlopen nieuws en jij, jij sneuvelt in een zetel.

Je brievenbus geeft over. Verteert geen rekeningen meer.
Geen boodschap vindt de weg naar jouw gestolde binnenland.
Niemand valt het op dat je TV al in geen dagen heeft geslapen.

Je laatste peertje springt. Je scheermachine ligt op apegapen.
Geen stoel verzet een poot, geen schoen meer die nog schuifelt.
Je brood wordt groener met de dag. Wachtend tot de dieren praten.

Advertenties

One thought on “Eenzaamste uitvaart

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s